विश्व कम्युनिस्ट आन्दोलन रक्षात्मक छ । नेपाली कम्युनिस्ट आन्दोलन एकीकृत नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (माओवादी) को नेतृत्वमा ज्वाजल्यमान र भर्भराउँदो छ । यो कम्युनिस्ट पार्टी विश्वमा सबभन्दा विशाल कम्युनिस्ट पार्टी पनि हो । यसबाट त्राहिमाम अमेरिकी साम्राज्यवाद र त्यसका पिछलगुवाहरूले यो क्रान्तिकारी पार्टी विघटन एवं विर्सजन गर्ने कुत्सित मनसायका साथ पार्टीभित्रैबाट तोडफोड गर्न षड्यन्त्र गरिरहेका छन् । शान्ति प्रक्रियामा आएपछिका छ बर्षे अवधिमा यो दुस्प्रयास जारी छ र पार्टीभित्रको दुईलाईन संघर्ष कुनै न कुनै रूपमा यसबाट प्रभावित छ । कहिले दक्षिणपन्थी अवसरवाद त कहिले वाम अवसरवाद पार्टी तोडफोडका रूपमा देखा परिरहेको छ । जनयुद्धपूर्ब दक्षिणपन्थी अवसरवादले बढी सताउँने गर्थ्यो भने जनयुद्धपछि वाम अवसरवादले सताउँदै आएको छ । यहाँ जनयुद्धपछि र हाल हामीले जुध्नु परिरहेको वाम अवसरवादका विशेषताहरूबारे चर्चा गर्ने कोशिस गरिदैछ ।
यही कार्तिक १७ गतेको दिन हाम्रो पार्टी एकीकृत नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (माओवादी)को केन्द्रीय समितिको बैठक डाकिएको थियो । त्यो दिन दिनको करीव ३ बजे बैठक कक्षमा अध्यक्षले बैठक सुरुभएको घोषणा गर्नुभयो र त्यस क्रममा केही एजेण्डाहरु पनि प्रस्तुत भए । तर बैठक करीव आधा घण्टाभन्दा बढी समय चलेन । एकमात्र एजेण्डा शहीदहरु प्रतिको श्रद्धाञ्जली सकिए पछि अध्यक्षले बैठक पुनः कार्तिक २७गते बस्ने गरी १० दिनको लागि स्थगित गर्नुभयो । बैठक उद्घाटनको मन्तव्य राख्ने क्रममा अध्यक्षले दुईवटा महत्वपूर्ण कुराहरु उठाउनु भएको छ र ती कुराले विशेष अर्थ राख्दछन् । पहिलो, अहिले अन्तरसंघर्ष उत्कर्षमा पुगेको छ अव यसलाई निस्कर्षमा पु¥याउनु पर्दछ । दोस्रो, यो अन्तरसंघर्ष एउटा वा दुईटा कार्यनीतिक योजनामा परेको अन्तरका कारणले पैदा भएको होईन बरु यो समग्र कार्यनीतिक श्रृंखलामा अर्थात रणनीतिमा परेको अन्तरका कारणले हो । तर रणनीति वा कार्यदिशामा परेको अन्तर कहां नेर हो, त्यो वहांले लिखित दस्तावेजका रुपमा आधिकारिक ढङ्घले पार्टी मिटिङ्गमा अहिलेसम्म राख्नु भएको छैन ।
